Loading ...Żegnaj…
Żadne słowa nie opiszą tego, co czuje się w takiej chwili… Odszedł Paweł Krotoski. Miał tylko 36 lat….
Był absolwentem V Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu oraz filologii angielskiej na Uniwersytecie Wrocławskim. Ukończył również szkołę muzyczną w klasie gitary. Dziennikarz – najpierw Radia Eska, później Programu Miejskiego Radia Wrocław. Pracował w Polskiej Sekcji BBC w Londynie, a po jej rozwiązaniu wrócił do Polski i związał się zawodowo z Radiem RAM.
2 marca 2010 przez pinio w Bez kategorii, 3 komentarze
INKA
2 marca 2010 @ 14:33
“Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy”.
Paweł ,osierociłeś niezliczoną rzeszę swoich słuchaczy … Będzie nam Ciebie brakowało…
Michal
3 marca 2010 @ 17:04
Strasznie to smutne. Troche wiecej o Pawle we wspomnieniach jego redakcyjnych kolegow – Rafala Motriuka: http://autyzm-dziennik.blog.onet.pl/Krot,2,ID401760375,n – i moich: http://www.dzierza.com/2010/03/too-soon/
zamyslony
8 marca 2010 @ 6:32
Mysle ze takim ludziom mozna zazdroscic. Co z tego ze ktos zyje niezbyt długo skoro moze sie spełnic w nim chocby przez te 10 lat i realizowac wtedy swoja pasje.
“Ukończył również szkołę muzyczną w klasie gitary. Dziennikarz – najpierw Radia Eska, później Programu Miejskiego Radia Wrocław. Pracował w Polskiej Sekcji BBC w Londynie, a po jej rozwiązaniu wrócił do Polski i związał się zawodowo z Radiem RAM.”
Wielu ludzi nigdy nie bedzie pracowac w radio chocby tego chcieli. Miejsca nie ma dla spelnienia wszystkich w tym ponurym swiecie. Wiekszosc musi wegetowac robiac rzeczy ktorych nie lubią do samej emerytury. Wyjezdzaja na emigracje i robia za pomoc kuchenna zeby oplacic mieszkanie. A to dlatego ze nie urodzili sie tak dobrze jaka inni, nie znali tych co trzeba. Nie ma rownych praw na tym swiecie. Trzeba sie cieszyc z jednego dobrze spedzonego dnia. Co komu po zyciu 100 lat kiedy od dziecka cie do czegos zmuszaja i nie konczy sie to az do emerytury?